Ik ben een groot fan van start-up weekends, hackathons en startende ondernemers die met een minimaal product grote impact willen maken. Zo ontving de YO applicatie, die in 8 uur is gebouwd, 1,5 miljoen dollar van private investeerders, heeft het inmiddels meer dan 1 miljoen gebruikers en wordt deze applicatie inmiddels ingezet om burgers te waarschuwen voor raketaanvallen in conflictgebieden. Het zijn vaak zulke eenvoudige concepten, maar zo briljant. De vraag is, kan dit ook in de zorg?

De technologische ontwikkelingen gaan razendsnel, patiënten nemen steeds meer de regie en nieuwe spelers treden toe tot de bestaande zorgmarkten. Zorginstellingen zijn daarom vaak genoodzaakt om op innovatieve en nieuwe manieren naar hun eigen organisatie te kijken. Hierdoor kunnen zij hun positie bepalen en daar direct actie op ondernemen. The Think Train ondersteunt zorgorganisaties in dit proces. We zien onszelf dan ook als moderne bouwvakkers die door middel van 99-uurs projecten de fundering leggen voor toekomstbestendige zorg. Met een interdisciplinair (van IT tot medisch tot bedrijfskunde) en intercultureel (Europa en daar buiten) team van ambitieuze starters en jonge ondernemers werken wij samen met gevestigde zorgpartijen om in 99 uur bijvoorbeeld een prototype of een vernieuwend business model te ontwikkelen om zo het innovatieproces te versnellen. Deze zomer reizen we twee weken door Nederland en Zweden.

De eerste week waren we te gast bij Pluryn in Nijmegen en bij Pontes Medical in het UMC Utrecht. Voor het UMC Utrecht werkte we aan een vernieuwd business model omtrent een diagnosetool voor delirium en aan een werkend prototype voor een OK-scherm, de Wonderwall, die de communicatie tussen de zorgverleners moet verbeteren tijdens een operatie. Tijdens het doorlopen van onze vier fases (Think, Create, Produce & Shine) hebben de teams meegelopen met artsen, concepten gevalideerd door middel van storyboards, internationaal marktonderzoek gedaan en duizenden lijnen aan code geschreven. We waren onder de indruk van de mogelijkheden en de bereidheid van het UMC Utrecht en Pluryn om ad hoc te schakelen en afspraken te organiseren, wat ten goede is gekomen aan het resultaat.
Tijdens onze 99-uurs projecten werd duidelijk dat niet alleen de eindproducten van waarde zijn voor de organisatie, maar zeker ook de aanwezigheid en de manier van werken. Medewerkers van de organisaties waren bijvoorbeeld verbaasd over het feit dat een van onze jonge artsen applicaties ontwikkelt (hier moet je toch 10 jaar voor studeren? Kun je mij dit ook leren?) en ze sloten zich vrijwillig aan om te borgen dat de 99¬-uurs projecten geïmplementeerd worden binnen de organisatie. Zoals Lucien Engelen het ook als eens verwoordde is de belangrijkste factor omtrent innovatie niet de technologie, maar de mens zelf.

Natuurlijk is de zorg als geheel niet te veranderen in 99-uur, hier is een langere adem voor nodig. We zijn ervan overtuigd dat door het verbinden van de start-up wereld met bestaande zorgorganisaties, radicale vernieuwende initiatieven kunnen ontstaan én kunnen worden geïmplementeerd. Hopelijk kunnen wij, maar ook u, daar een steentje aan bijdragen. Dus, wat gaat u de komende 8 of 99 uur doen?

YO!